๓๕๑. โทษคนอื่นเห็นง่าย
โทสํ ปรสฺส ปสฺสนฺติ, อตฺตโทสํ น ปสฺสติ;
ติลมตฺตํ ปรโทสํ, นาฬิเกรํ น ปสฺสติ.
คนพาลมักมองเห็นโทษของคนอื่น
แต่มองไม่เห็นโทษของตัวเอง
โทษคนอื่นเล็กเท่าเมล็ดงาก็มองเห็น
ส่วนโทษของตนเท่าลูกมะพร้าวกลับมองไม่เห็น.
(ธรรมนีติ ปกิณณกกถา ๓๕๑, กวิทัปปณนีติ ๒๑๕, โลกนีติ ๗๕)
--
ศัพท์น่ารู้ :
โทสํ (ซึ่งโทษ) โทส+อํ
ปรสฺส (ของผู้อื่น) ปร+ส สัพพนาม
ปสฺสนฺติ(ย่อมเห็น) √ทิส+อ+อนฺติ ภูวาทิ. กัตตุ.
อตฺตโทสํ (ซึ่งโทษของตน) อตฺต+โทส > อตฺตโทส+อํ, วิ. อตฺตโน โทโส อตฺตโทโส (โทษของตน ชื่อว่า อตฺตโทส) ฉัฏฐีตัปปุริสสมาส
น (ไม่, หามิได้) นิบาตบอกปฏิเสธ
ปสฺสติ (ย่อมเห็น) √ทิส+อ+ติ ภูวาทิ. กัตตุ.
ติลมตฺตํ (เท่าเม็ดงา, เพียงเมล็ดงา) ติล+มตฺต > ติลมตฺต+อํ
ปรโทสํ (ซึ่งโทษของผู้อื่น) ปร+โทส > ปรโทส+อํ, วิ. ปรสฺส โทโส ปรโทโส (โทษของผู้อื่น ชื่อว่า ปรโทส) ฉัฏฐีตัปปุริสสมาส
นาฬิเกรํ (ผลมะพร้าว) นาฬิเกร+อํ
น ปสฺสติ (ย่อมมองไม่เห็น)
คาถานี้ ในกวิทัปปณนีติและโลกนีติมีข้อคเหมือนกัน. พร้อมกันนี้ขอนำคำแปลพร้อมคำโคลงอันไพเราะจากโลกนีติไตรพากย์ (พากย์โลกนีติ) ของ เสฐียรโกเศศ-นาคประทีป มาประกอบไว้ด้วย เพื่อประโยชน์แก่การศึกษา ดังนี้
ติลมตฺตํ ปเรสํว, อปฺปโทสญฺจ ปสฺสติ;
นาฬิเกรมฺปิ สโทสํ, ขลชาโต น ปสฺสติ.
โทษของคนอื่น แม้เล็กเท่าเมล็ดงา
คนพาลก็สอดเห็น
โทษของตนแม้ใหญ่เท่าผลมะพร้าว
ตนเองก็มิเห็น.
โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง--—เมล็ดงา
ปองติฉินนินทา--ห่อนเว้น
โทษตนเท่าภูผา--—หนักยิ่ง
ป้องปิดคิดซ่อนเร้น--—เรื่องร้ายหายสูญ.
--
อีกสำนวนหนึ่งจาก โลกนีติไตรพากย์ (พากย์ธัมมนีติ) ของ เสฐียรโกเศศ-นาคประทีป ท่านแปลไว้น่าฟัง ดังนี้
คนมักเห็นแต่โทษของเขา ไม่เห็นโทษของตัว
โทษผู้อื่นแม้เท่าเมล็ดงาก็ปองติ ของตัวสิเท่า
มะพร้าว แสร้งทำไม่เห็น.
--
อีกสำนวนหนึ่ง จากราชนีติ ธรรมนีติ โดย นายทอง หงศ์ลดารมภ์ (มหากิม) ท่านแปลไว้น่าฟัง ดังนี้..
คนเรามักเห็นแต่โทษของคนอื่น
ไม่ค่อยจะเห็นโทษของตัวเอง
โทษของคนอื่นเพียงเท่าเมล็ดงาก็ยกขึ้นมาว่าได้ว่าดี
แต่ความอัปรีย์ของตนถึงตั้งเท่าลูกมะพร้าวก็มองไม่เห็น.
--

Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen